(For English scroll down)
Ik zat te denken aan en over mijn familie. Ik ben op de een of andere manier altijd bezig met getallen. Mijn moeder overleed in mijn vaders armen toen ze 28 jaar oud was. Mijn vader heeft daarna nog 28 jaar geleefd. Mijn oma stierf in mijn armen toen ze 68 jaar oud was, ik ben geboren in 1968. Ik ben een dubbele vier mens en ik woon op nummer 44. De getallen 4, 14, 44 en 444 achtervolgen me ook al vele jaren. En zo zijn er meerdere synchroniteiten op te noemen over mijn familie. Op de een of andere manier komen die nummers tot me en ik realiseer mij hoe bijzonder het Universum is en hoe verbonden ik en mijn familie zijn zonder echt aanwezig te zijn geweest in elkanders leven.
Ik heb mijn ouders nauwelijks gekend, mijn moeder stierf vroeg in mijn leven en toen mijn vader hertrouwde werd ik in een kindertehuis geplaatst omdat ik niet in het plaatje paste van de tweede vrouw. Zij had al een zoon, mijn vader had al een dochter, samen kregen ze nog een zoon en ik was rebels en een vrije geest net als mijn moeder. Mijn vader heeft me ook wel eens gezegd dat ik hem deed herinneren aan mijn moeder, dus het was zaak om mij opzij te schuiven omdat de pijn van haar overlijden te groot was. Als kind begrijp je dat soort dingen niet, maar nu als volwassene begrijp ik het wel al doet het natuurlijk nog steeds pijn.
Ik heb me vaak afgevraagd wat er van mij zou zijn geworden als mijn vader nooit was hertrouwd. Mijn vader was er een van de oude stempel waar de vrouw voor de man en het huishouden zorgt. Ik ben iemand die zorgt voor zichzelf en zijn huishouden. Het is denk ik de opvoeding voor zover ik die heb gehad. Ik heb de meeste dingen geleerd van mijn oma bij wie ik ook een tijdje heb gewoond totdat ze overleed. Mijn vader daarentegen werd altijd verwend door zijn moeder, die deed alles voor hem, dit tot afgrijzen van mijn opa.
Het interesseerde mijn vader niet als die te laat of helemaal niet ging werken. Ik voelde me al schuldig als ik 1 minuut te laat ben. Ik ben altijd te vroeg op mijn afspraken, ik hou niet van te laat komen of helemaal niet komen opdagen zonder iets te laten weten. Misschien is het mijn loyaliteit of plichtsgevoel, ik weet het niet, maar ik te laat komen nee, dan moet er duidelijk iets gebeurd zijn met mij, met mijn fiets of de bus waar ik mee reis. Al die getallen die vaak door mijn brein heen gaan en het erover nadenken vind ik op de een of andere manier heerlijk, ik weet niet waarom. Misschien komt de grote ontdekking nog dat al die nummers samen het antwoord zijn op al mijn vragen. Het Universum spreek geen mensentaal, maar in vibraties en vibraties zijn getallen.
Peter68 © ® 21-07-2026
♥
Synchronicity
I was thinking about my family. Somehow, I am always preoccupied with numbers. My mother died in my father's arms when she was 28 years old. My father lived for another 28 years after that. My grandmother died in my arms when she was 68 years old, I was born in 1968. I am a double four person and I live at number 44. The numbers 4, 14, 44, and 444 have also been haunting me for many years. And there are several other synchronicities to mention regarding my family. Somehow, those numbers reach me, and I realise how special the Universe is and how connected I and my family are without ever having been truly present in each other's lives.
I barely knew my parents, my mother died early in my life and when my father remarried, I was placed in a children's home because I didn't fit the picture of the second wife. She already had a son, my father already had a daughter, together they had another son and I was rebellious and a free spirit just like my mother. My father also once told me that I reminded him of my mother, so it was a matter of pushing me aside because the pain of her passing was too great. As a child, you don't understand those kinds of things, but now as an adult I do, even though it still hurts, of course.
I have often wondered what would have become of me if my father had never remarried. My father was of the old school, where the woman takes care of the man and the household. I am someone who takes care of himself and his household. I think it is the upbringing, insofar as I had one. I learned most things from my grandmother, with whom I also lived for a while until she passed away. My father, on the other hand, was always spoiled by his mother, who did everything for him, much to my grandfather's horror.
My father didn't care if he went to work late or not at all. I already feel guilty if I am 1 minute late. I am always early for my appointments; I don't like being late or not showing up at all without letting anyone know. Maybe it is my loyalty or sense of duty, I don't know, but for me to be late? No, then something must clearly have happened to me, my bicycle or the bus I am travelling on. All those numbers that often run through my brain and thinking about them, I find delightful in some way, I don't know why. Perhaps the great discovery is yet to come, that all those numbers together are the answer to all my questions. The Universe does not speak in human language, but in vibrations and vibrations are numbers.
Peter68 © ® 07/21/2026
♥
