(For English and the video scroll down)
We schrijven het jaar 16.000 voor Chr. toen Europa nog een groot continent was. Toen zaten Groot-Brittannië en Ierland namelijk nog gewoon vast aan het Europese continent. Het land tussen Nederland en Groot-Brittannië noemen we nu Doggerland. Onderzoeken van de huidige Noordzee bodem wijzen uit dat Doggerland een soort van utopisch land moet zijn geweest met een grote biodiversiteit aan planten, bomen en dieren maar er leefde toen ook redelijk veel mensen.
Scandinavië was nog een grote ijsvlakte en ook een groot gedeelte van het huidige Schotland was nog bevroren. Maar daar op de huidige bodem van de Noordzee was het goed toeven voor mensen en dieren met rijke landbouw gronden al werd dat toen nog maar heel schaars bedreven. Wel waren er jagers, vissers en herders die daar rond trokken. Ook stroomde er veel rivieren door Doggerland. Zo stroomde de Rijn door Doggerland en kwam net als de Thames uit in het huidige kanaal.
Rond 8000 voor Chr. was de aarde al een stuk opgewarmd en dus liepen grote gedeeltes van Doggerland onderwater en 1000 jaar later was er weer veel land verdwenen. Het kanaal begon zich te vormen en Doggerland werd steeds meer Doggerbank. Ergens tussen het jaar 1000 voor Chr. en het jaar 0 van onze jaartelling verdween Doggerland en dus ook Doggerbank geheel in de zee en waren Ierland, Groot-Brittannië en alle huidige eilanden daaromheen los van het Europese vasteland. En daarmee was de huidige Noordzee dus een feit. De mensen die in Doggerland hadden gewoond waren gevlucht naar Groot-Brittannië, Ierland, Denemarken, Frankrijk, Nederland en België.
Doggerland, het heeft mij altijd gefascineerd zolang als ik van het bestaan af weet en dat is nu zo’n 46 jaar. Het was op de vrije school in Zeist dat men daarover vertelde. Ik kwam toen ook in aanraking met een boek dat verhaalde over een dorpje bij Denemarken waar een zonderling met hel blauwe ogen opdook. Hij sprak nooit maar wist middels gebaren duidelijk te maken dat het dorpje zich klaar moest maken voor de strijd met de zee. En dus werden er dijken aangelegd die het dorpje zouden beschermen. Een vervaarlijke storm kwam en beukte op de aangelegde dijken. Veel bewoners dachten dat hun laatste uur had geslagen, hier en daar kwam het water over de dijken. Maar de zonderling bleef vertrouwen hebben en vocht met het water. Uiteindelijk bleef het dorpje gespaard maar de zonderling was verdwenen in de diepte van de zee. Als dank werd er een standbeeld gemaakt van en voor hem en het schijnt dat dit stambeeld er nog steeds staat.
Scandinavië was nog een grote ijsvlakte en ook een groot gedeelte van het huidige Schotland was nog bevroren. Maar daar op de huidige bodem van de Noordzee was het goed toeven voor mensen en dieren met rijke landbouw gronden al werd dat toen nog maar heel schaars bedreven. Wel waren er jagers, vissers en herders die daar rond trokken. Ook stroomde er veel rivieren door Doggerland. Zo stroomde de Rijn door Doggerland en kwam net als de Thames uit in het huidige kanaal.
Rond 8000 voor Chr. was de aarde al een stuk opgewarmd en dus liepen grote gedeeltes van Doggerland onderwater en 1000 jaar later was er weer veel land verdwenen. Het kanaal begon zich te vormen en Doggerland werd steeds meer Doggerbank. Ergens tussen het jaar 1000 voor Chr. en het jaar 0 van onze jaartelling verdween Doggerland en dus ook Doggerbank geheel in de zee en waren Ierland, Groot-Brittannië en alle huidige eilanden daaromheen los van het Europese vasteland. En daarmee was de huidige Noordzee dus een feit. De mensen die in Doggerland hadden gewoond waren gevlucht naar Groot-Brittannië, Ierland, Denemarken, Frankrijk, Nederland en België.
Doggerland, het heeft mij altijd gefascineerd zolang als ik van het bestaan af weet en dat is nu zo’n 46 jaar. Het was op de vrije school in Zeist dat men daarover vertelde. Ik kwam toen ook in aanraking met een boek dat verhaalde over een dorpje bij Denemarken waar een zonderling met hel blauwe ogen opdook. Hij sprak nooit maar wist middels gebaren duidelijk te maken dat het dorpje zich klaar moest maken voor de strijd met de zee. En dus werden er dijken aangelegd die het dorpje zouden beschermen. Een vervaarlijke storm kwam en beukte op de aangelegde dijken. Veel bewoners dachten dat hun laatste uur had geslagen, hier en daar kwam het water over de dijken. Maar de zonderling bleef vertrouwen hebben en vocht met het water. Uiteindelijk bleef het dorpje gespaard maar de zonderling was verdwenen in de diepte van de zee. Als dank werd er een standbeeld gemaakt van en voor hem en het schijnt dat dit stambeeld er nog steeds staat.
Peter68 © ® 11-02-2018
♥
♥
Doggerland
The year is 16,000 BC, when Europe was still a large continent. At that time, Great Britain and Ireland were still simply attached to the European continent. We now call the land between the Netherlands and Great Britain Doggerland. Studies of the current North Sea seabed indicate that Doggerland must have been a kind of utopian land with great biodiversity of plants, trees, and animals, but a considerable number of people also lived there at the time.
Scandinavia was still a large ice sheet, and a large part of present-day Scotland was also still frozen. But there, on the current seabed of the North Sea, it was a pleasant place for people and animals, with rich agricultural lands, although farming was practised only very sparingly at the time. There were, however, hunters, fishermen, and shepherds roaming the area. Many rivers also flowed through Doggerland. For instance, the Rhine flowed through Doggerland and, like the Thames, emptied into the current canal.
Around 8000 BC The earth had already warmed up considerably, and so large parts of Doggerland were submerged, and 1000 years later, much land had disappeared again. The Channel began to form, and Doggerland increasingly became the Dogger Bank. Sometime between the year 1000 BC and the year 0 AD, Doggerland—and thus Dogger Bank—disappeared completely into the sea, and Ireland, Great Britain, and all the current islands surrounding them were separated from the European mainland. And with that, the current North Sea became a reality. The people who had lived in Doggerland had fled to Great Britain, Ireland, Denmark, France, the Netherlands, and Belgium.
Doggerland has always fascinated me for as long as I have known of its existence, which is now about 46 years. It was at the Waldorf school in Zeist that they talked about it. At that time, I also came into contact with a book that told the story of a small village near Denmark where an eccentric man with bright blue eyes appeared. He never spoke, but through gestures he managed to make it clear that the village had to prepare for the battle with the sea. And so dikes were built to protect the village. A dangerous storm came and battered the constructed dikes. Many residents thought their last hour had struck; here and there, the water came over the dikes. But the eccentric remained faithful and fought with the water. Ultimately, the village was spared, but the eccentric had vanished into the depths of the sea. In gratitude, a statue was made of and for him, and it seems that this statue still stands there.
Peter68 © ® 02/11/2018
♥
although it isn't entirely accurate, it is fun.
