(For English scroll down)
Ik heb eens zitten denken waar ik over wil schrijven. Er zijn tal van onderwerpen te bedenken, maar op de een of andere manier voelde ze niet goed voor me. Ik kan over de wereld schrijven, maar de wereld is gek, daar vertel ik u niets nieuws mee. Ik zou kunnen schrijven over wat er gaande is in de politiek, maar de politiek is ook gek en is niet meer dan een show voor de slapende massa die wordt opgevoerd. Ik zou ook kunnen schrijven over astrologie, er is veel gaande op het moment, maar mijn beschermengel Ramirez zegt me dat ik daar even mijn mond over moet houden, wat ik dan maar zal doen.
Wat ik wel wil schrijven is dat ik absoluut flabbergasted ben over het aantal mensen dat mijn blog bezoekt en leest wat little old me allemaal schrijft. Vorig jaar augustus bereikte we de 25.000 lezers, nog geen jaar later hebben we de 60.000 bezoekers bereikt en zijn op weg naar de 65.000 bezoekers. Het verbaasd mij eerlijk gezegd. Ik zie mezelf niet als een goed schrijver. Ik schrijf slechts wat mij bezighoud inclusief alle emoties, pijn, enz, enz, die daarbij horen. Zodra ik had leren schrijven als kind heb ik altijd geschreven. Ik schreef vroeger hele brieven aan mijn vader toen ik in kindertehuizen woonde, aan de leden van #Queen, aan mijn familie, mijn vriendinnetjes en ik had vroeger ook een penpal.
Schrijven zit me dus in mijn bloed al doe ik heb niet meer zoveel zoals ik dat vroeger deed. Vroeger als ik het bos in ging had ik altijd een schrijfblok en pen bij me en schreef daar gedichten over de dood van mijn moeder en wat dit met mij en mijn vader had gedaan. Maar ik schreef ook over de schoonheid van de natuur, de rivier de Rijn waar vaak aan de oever van zat te kijken naar de Rijn aken die voorbij voerde of over mijn gestoorde familie die super materialistisch waren, pronkte met hun bezittingen en alles in geld uitduiden. Doch op het moment voelt schrijven voor mij even niet goed dus maak ik maar snel een einde aan deze worsteling en gebrabbel.
Peter68 © ® 19-07-2026
♥
Blog 1
I sat down and thought about what I want to write about. There are countless topics to consider, but somehow they felt not right to me. I could write about the world, but the world is crazy, I’m not telling you anything new with that. I could write about what is going on in politics, but politics is crazy too and is nothing more than a show being staged for the sleeping masses. I could also write about astrology, there is a lot going on at the moment, but my guardian angel Ramirez tells me to keep my mouth shut about that for a while, which I will do.
What I do want to write is that I am absolutely flabbergasted by the number of people visiting my blog and reading what little old me writes. Last August we reached 25,000 readers, less than a year later we have reached 60,000 visitors and are on our way to 65,000. Honestly, it surprises me. I don't see myself as a good writer. I only write about what occupies my mind, including all the emotions, pain, etc., etc., that come with it. As soon as I learned to write as a child, I have always written. I used to write entire letters to my father when I lived in children's homes, to the members of #Queen, to my family, my girlfriends, and I also used to have a pen pal.
So writing is in my blood, even though I don't do it as much as I used to. Back when I went into the woods, I always had a notepad and pen with me and wrote poems there about the death of my mother and what this had done to me and my father. But I also wrote about the beauty of nature, the river Rhine, where I often sat on the banks watching the Rhine barges come by, or about my crazy family who were super materialistic, flaunting their possessions and expressing everything in money. However, at the moment, writing just doesn't feel right to me, so I'm quickly putting an end to this struggle and babbling.
Peter68 © ® 07/19/2026
♥
